Жаңылыктар

ВЕНАГА АНЕСТЕЗИЯНЫН ТАРЫХЫ ЖАНА ЭВОЛЮЦИЯСЫ

Баңгизаттарды венага куюу XVII кылымга барып такалат, ошол жылы Кристофер Рен итке каздын калеми жана чочконун табарсыгын колдонуп апийим сайганда ит "акылдан адашып" калган. 1930-жылдары клиникалык практикага гексобарбитал жана пентотал киргизилген.

1960-жылдары фармакокинетикада венага куюу үчүн моделдер жана теңдемелер түзүлгөн, ал эми 1980-жылдары компьютер менен башкарылуучу венага куюу системалары киргизилген. 1996-жылы биринчи максаттуу башкарылуучу инфузия системасы («Дипруфузор») киргизилген.

АНЫКТАМА

A максаттуу көзөмөлдөнгөн инфузиябул колдонуучу аныктаган дары концентрациясына же кызыгууну жараткан дене бөлүгүндө же ткандарда жетүү үчүн башкарылуучу инфузия. Бул концепцияны биринчи жолу 1968-жылы Крюгер Тимер сунуштаган.

ФАРМАКОКИНЕТИКА

Бөлүштүрүү көлөмү.

Бул дары бөлүштүрүлгөн көрүнгөн көлөм. Ал төмөнкү формула боюнча эсептелет: Vd = дары дозасы/концентрациясы. Анын мааниси нөлдүк убакытта – болюстук инъекциядан кийин (Vc) же инфузиядан кийинки туруктуу абалда (Vss) эсептелгенине жараша болот.

Тазалоо.

Клиренс - бул дары-дармектин организмден чыгарылышын эсепке алуу үчүн убакыт бирдигинде бөлүнүп чыккан плазманын көлөмү (Vp). Клиренс = Элиминация X Vp.

Клиренс көбөйгөн сайын жарым ажыроо мезгили кыскарат, ал эми бөлүштүрүү көлөмү көбөйгөн сайын жарым ажыроо мезгили да кыскарат. Клиренс ошондой эле дары-дармектин бөлүмдөр ортосунда канчалык тез жылаарын сүрөттөө үчүн колдонулушу мүмкүн. Дары-дармек алгач перифериялык бөлүмдөргө бөлүштүрүлгөнгө чейин борбордук бөлүмгө бөлүштүрүлөт. Эгерде баштапкы бөлүштүрүү көлөмү (Vc) жана терапиялык эффект үчүн керектүү концентрация (Cp) белгилүү болсо, анда ал концентрацияга жетүү үчүн жүктөө дозасын эсептөөгө болот:

Жүктөө дозасы = Cp x Vc

Аны үзгүлтүксүз инфузия учурунда концентрацияны тез жогорулатуу үчүн зарыл болгон болюстук дозаны эсептөө үчүн да колдонсо болот: Болюстук доза = (Cnew – Cactual) X Vc. Туруктуу абалды сактоо үчүн инфузиянын ылдамдыгы = Cp X Clearance.

Жөнөкөй инфузиялык режимдер плазмадагы туруктуу концентрацияга жарым ажыроо мезгилинин кеминде беш эсесине чейин жетишпейт. Эгерде болюстук дозадан кийин инфузия ылдамдыгы колдонулса, каалаган концентрацияга тезирээк жетүүгө болот.